In een appartementsgebouw ziet iedereen de gemeenschappelijke delen, maar voelt niemand zich verantwoordelijk. Zand en bladeren in de inkomhal, vingerafdrukken op de liftdeur, reclamefolders rond de brievenbussen, een fietsenberging waar al maanden niemand geweest is. Bewoners zeggen het niet tegen elkaar, maar ze mailen wel de syndicus. En een verwaarloosde inkom drukt de waarde van elk appartement in het gebouw.
Een slechte poetsfirma maakt het alleen erger. Niemand weet of ze deze week geweest zijn. Een snelle veegbeurt in de inkom, terwijl de bovenste verdiepingen worden overgeslagen. Kelders en garage die nooit op de planning staan. Het resultaat: de klachten belanden bij de syndicus, de eigenaars vragen op de algemene vergadering waarvoor ze eigenlijk betalen, en niemand kan aantonen wat er gedaan is.